Bright star

Malo sam istraživala ovih dana, posle gledanja filma. Moram priznati da me je potpuno dobio. Neverovatno je lep, lepo je snimljen, fotografija filma je predivna i neutešno je tragičan. Nisam znala ništa o Keats-u pre gledanja filma sem da je bio pesnik. Dakle, film se završava ...tako kako se završava, a meni je u tom trenutku ostalo samo jedno pitanje da visi u vazduhu - Šta je bilo posle. Kao što rekoh, malo sam istraživala i evo šta sam našla...

Fanny Brown je odsekla kosu, obukla crninu i nosila njegov prsten - to smo videli. Pismo koje stiže 16. aprila, obaveštava je da sue italijanske zdravstvene vlasti naredile da se spale Keats-ove stvari, sastružu tapete sa zidova, zameni pod i prozori u stanu u kom je živeo. Doktor Clark je na njegovom grobu posadio bele rade. Jedina osoba sa kojom je bila bliska u to vreme, je Keats-ova sestra. Dve godine posle smrti Keats-a, Fanny je počela da uči italijanski i da prevodi kratke priče sa nemačkog, koje je objavljivala u raznim magazinima. 1927., posle šest godina, Fanny odlučuje da je dovoljno žalila i ponovo se uključuje među ljude, ponovo nosi svetle haljine i šije svoje divne kreacije. 1833. seli se u Bolonju. Nekoliko godina pre toga umire joj mlađi brat, a zatim i majka. 15. juna 1833. (dvanaest godina posle smrti Keats-a), Fanny se udaje za Louis-a Lindon-a. Sa njim ima dva sina i jednu ćerku. U vreme rođenja ćerke, živeli su Heidelberg-u. Mnogo godina kasnije, 1859. porodica se vraća u Englesku. Zbog loše finansijske situacije bila je primorana da proda minijature Keats-a, koje je naslikao Severn. U jesen 1865. godine Fanny svojoj deci otkriva celu priču i Keats-ova pisma. Umire iste godine u decembru.

Bright star

Bright star, would I were steadfast as thou art —
Not in lone splendour hung aloft the night
And watching, with eternal lids apart,
Like Nature's patient, sleepless Eremite,
The moving waters at their priestlike task
Of pure ablution round earth's human shores,
Or gazing on the new soft-fallen mask
Of snow upon the mountains and the moors —
No — yet still stedfast, still unchangeable,
Pillow'd upon my fair love's ripening breast,
To feel for ever its soft fall and swell,
Awake for ever in a sweet unrest,
Still, still to hear her tender-taken breath,
And so live ever — or else swoon to death.